Vertaling T.U.
Mijn vader was een boer.
Net als iedereen in die tijd.
Maar daarvoor was hij iets anders.
Je gaat te steil volgens de computer. - Ik heb het onder de knie.
Gaat over het kanaal.
Het systeem wordt afgesloten, Cooper.
Systeem wordt afgesloten. - Nee, zet het aan.
Papa?
Sorry, Murph. Ga terug naar bed.
Ik dacht dat je een geest was.
Geesten bestaan niet, lieverd. - Opa zegt van wel.
Dat is misschien omdat opa bijna zelf een geest is.
Ga nu terug naar bed. - Droomde je over de crash?
Ga nu maar terug slapen, Murph.
Het tarwe was verdord.
De pest kwam en we moesten het verwoesten.
We hadden nog maïs. Hectaren aan maïs.
Maar we hadden vooral stof.
Ik kan het niet beschrijven.
De lucht hing constant vol stof.
We droegen soms kleine stofstroken over de neus en mond...
zodat we niet te veel inademden.
We zetten alle borden, glazen en kopjes altijd omgekeerd.
Snel een beetje, Murph.
Tom, om 16:00 uur, jij en ik in de schuur. De basis van herbicidenresistentie.
Begrepen? - Ja, meneer.
Niet aan de tafel, Murph.
Pap, kun je dit oplossen?
Wat is er gebeurd met mijn lander? - Ik was het niet.
Was het een geest? - Het duwt de boeken van de plank.
Geesten bestaan niet, dwaas. - Het heet een poltergeist.
Pap, vertel het haar. - Het is niet erg wetenschappelijk.
Je zei dat de wetenschap gaat over de dingen die we niet weten.
Zorg voor onze spullen.
Coop.
Nou, Murph. Als je toch wilt praten over wetenschap.
Zeg niet dat je bang bent voor een geest. Ga naar meer diepgang.
Je moet feiten analyseren en bepalen hoe en waarom...
en dan presenteer je je conclusie. Afgesproken?
Ja.
Heb een goede dag op school. - Wacht eens even.
Het is oudercontact. Ouder, niet grootouder.
Doe rustig, turbo.
Dat is geen stofstorm.
Nelson verbrandt al zijn gewassen. - De pest?
Ze zeggen dat het de laatste oogst is.
Ooit.
Hij had maïs moeten planten zoals iedereen.
Wees aardig met Miss Hanley. Ze is single.
Wat betekent dat?
Herbevolking van de Aarde. Neem je verantwoordelijkheden, jongeman.
Bemoei je met je eigen zaken, oude man.
Oké, Murph. Zet het in de tweede versnelling.
Derde.
Zoek een versnelling, dwaas. - Hou je mond, Tom.
Wat heb je gedaan, Murph? - Niets. Slechts een klapband.
De Wet van Murphy. - Hou je mond.
Neem het reservewiel. - Dat was het reservewiel.
Zoek de reparatieset.
Hoe kan ik het hier maken? - Dat moet je uitzoeken.
Ik zal er niet altijd zijn.
Wat is er, Murph?
Waarom hebben jij en mama me naar iets slecht genaamd?
Dat hebben we niet gedaan. - De Wet van Murphy?
De Wet van Murphy betekent niet dat er iets ergs zal gebeuren.
Het betekent dat wat er kan gebeuren ook zal gebeuren.
En dat klonk goed in onze oren.
Stap in. Laten we gaan.
En de platte band dan?
Dat is een Indiase drone. De zonnecellen kunnen 'n hele boerderij van stroom voorzien.
Neem het wiel over, Tom.
Vooruit.
Bijsturen.
Sneller, Tom. Ik verlies het signaal.
Volhouden.
Zo gaat het goed.
Sneller, Tom.
Papa?
Ik heb het bijna. Niet stoppen.
Papa.
Je zei dat ik moest blijven rijden.
Dat is het antwoord op de oude 'als ik vroeg of je van 'n klif zou rijden'-vraag.
We zijn het kwijt. - Nee, hoor.
Wil je het besturen?
Laten we het rustig neerzetten.
Goed gedaan.
Hoelang vliegt het zo al rond?
Het controlecentrum in Delhi is tien jaar geleden gesloten net als de onze.
Dus al tien jaar?
Waarom vloog het zo laag? - Ik weet het niet.
Misschien te veel zon, of het zocht het iets anders.
Wat? - Geef me een platte schroevendraaier.
Misschien een soort van signaal? Ik weet het niet.
Wat ga je ermee doen?
Ik zal het iets maatschappelijk verantwoord te doen geven.
Zoals het besturen van een maaidorser. - Kunnen we niet gewoon vrijlaten?
Het deed niemand pijn.
Het moet leren zich aan te passen, Murph. Net als de rest van ons.
Hoe werkt het? Ga je mee? - Ik heb les.
Deze... moet wachten.
Wat heb je gedaan? - Ze vertellen je het wel.
Zal ik boos zijn? - Niet op mij.
Probeer alsjeblieft van niet. - Kalm aan.
Ik heb het onder controle.
Je bent te laat, Coop. - Ja, we hadden 'n platte band.
En ik neem aan dat je ook bij de Aziatische vliegtuigwinkel moest passeren.
Dat is eigenlijk een surveillance drone.
Met uitstekende zonnecellen. Het is Indisch.
Neem plaats.
We hebben Tom zijn testresultaten.
Hij wordt een uitstekende boer.
Ja, hij heeft er talent voor. En universiteit?
Ze nemen er maar 'n handvol aan. Ze hebben niet genoeg middelen om...
Waar gaat mijn belastingsgeld naartoe? Er is geen leger meer.
Het gaat niet naar de universiteiten. Je moet realistisch zijn, Coop.
Je sluit het nu al uit?
De jongen is 15 jaar oud. - Zijn resultaten zijn niet goed genoeg.
Wat is je taille omvang? 32?
En een lengte van 33? - Ik weet niet waar je naartoe gaat.
Er zijn twee getallen nodig om je eigen kont te meten...
maar slechts één voor de toekomst van m'n zoon?
Kom op. Je bent een goed opgeleide man, Coop.
Je bent een gekwalificeerde piloot. - En ingenieur.
Op dit moment hebben we niet meer ingenieurs nodig.
We hebben genoeg televisies en vliegtuigen. We hebben voedsel nodig.
De wereld heeft behoefte aan boeren. Goede boeren zoals jij en Tom.
Niet-geschoolde boeren.
We zijn een generatie van managers. Het begint beter te gaan.
Misschien dat je kleinkinderen... - Zijn we klaar?
Nee.
Miss Hanley is hier om te praten over Murph.
Murph is echt een slimme meid, maar ze heeft wat problemen.
Ze liet het aan andere studenten zien. De paragraaf over de maanlandingen.
Dit is één van mijn oude studieboeken.
Ze kijkt altijd graag naar de foto's.
We hebben de oude federale schoolboeken met gecorrigeerde versies vervangen.
Gecorrigeerde?
Dat de vervalste Apollo-missies de Sovjet-Unie moesten ruïneren.
Je gelooft niet dat we op de maan zijn geland?
Ik geloof dat het uitstekende propaganda was.
De Sovjet ruïneerde zichzelf door het gebruik van middelen aan nutteloze machines.
Nutteloze machines?
Als we de overconsumptie en verspilling uit de 20e eeuw niet willen herhalen...
moeten we onze kinderen over deze planeet leren, niet om het te verlaten.
Eén van de nutteloze machines die men heeft gemaakt is genaamd 'n MRI-scanner.
Dan hadden de artsen de cyste in de in de hersenen van mijn vrouw gevonden...
voordat ze stierf in plaats van achteraf.
Dan zou zij hier zitten luisteren in plaats van mij.
Dat zou goed zijn geweest, want ze was altijd...
de rustigere van ons twee.
De dood van je vrouw spijt me, Mr Cooper.
Maar Murph geraakte slaags vanwege deze Apollo-onzin.
Dus wilden wij uw ideeën horen om haar gedrag te verbeteren.
Er is morgenavond een wedstrijd.
Ze zit in een honkbalstadium.
Haar favoriete team speelt. Er zal snoep en frisdrank zijn...
Ik denk dat ik haar meeneem.
Hoe is het gegaan?
Ik heb je een schorsing bezorgd. - Wat?
Cooper. - Met Cooper.
Coop, de oogstmachine die je herbouwt geeft amok.
Stel de besturingseenheid terug in.
Dat heb ik al gedaan. Je moet eens komen kijken.
Een voor een kwamen ze van het veld.
Er verstoort iets het kompas.
Magnetisme of zoiets.
Er staat niets speciaals over welk boek.
Ik heb er aan gewerkt, zoals je zei.
Ik heb de ruimtes geteld. - Waarom?
In het geval het wil communiceren. Ik probeer morse.
Morse? - Ja.
Punten en strepen. - Ik weet wat morse is.
Ik denk niet dat je boekenplank met je probeert te praten.
Ik moest kompassen en GPS aanpassen ter compensatie van de afwijking.
En wat is de oorzaak? - Ik weet het niet.
Als het huis is gebouwd op magnetische erts...
dan zou dit de eerste keer al gebeurd zijn toen we de tractor startten.
Je vergadering op de school ging niet zo goed.
Heb je dat gehoord?
Het is alsof we vergeten zijn wie we zijn, Donald.
Verkenners en Pioniers, niet managers.
Als kind leek het wel alsof ze elke dag iets nieuw maakten.
Een gadget of een idee. Alsof het elke dag Kerstmis was.
Maar zes miljard mensen... Probeer je dat eens voor te stellen.
Ieder van hen wou het allemaal.
Deze wereld is nog niet zo slecht.
En met Tom zal goed gaan. Het is jij die hier niet hoort.
Je was 40 jaar te laat of 40 jaar te vroeg geboren.
Mijn dochter wist het. God zegene haar.
En je kinderen weten het. Vooral Murph.
Eerder keken we naar de hemel en vroegen ons af...
waar onze plek tussen de sterren is.
Nu kijken we naar beneden en maken ons zorgen over onze plek in het stof.
Cooper, je was goed in iets...
maar je kreeg nooit de kans om er iets mee te doen.
Dat spijt me.
We verwachtten niet dat dat stof, waaruit ons voedsel kwam...
zich tegen ons zou keren om je te vernietigen.
Op april... Op 15 april, denk ik.
Het gebeurde rond 13:30 toen dat ding naar beneden kwam.
Toen ik jong was, hadden we echte honkballers. Wie zijn zij?
Toen ik jong was, moesten mensen strijden voor voedsel dan te spelen.
Het is onnatuurlijk om popcorn te eten tijdens 'n wedstrijd.
Ik wil een hot dog.
Volgens de school ga je in mijn voetstappen volgen.
Dat vind ik geweldig.
Denk je dat echt? - Je haat de landbouw, papa.
Dat heeft opa gezegd. - Is dat zo?
Waar het om gaat is wat jij denkt. - Ik vind het geweldig wat je doet.
Ik hou van onze boerderij.
Je wordt er goed in.
Laten we gaan.
Dit is een stevige stofstorm.
Maskers aan.
Tom? Murph? Maskers aan?
Murph en Tom, zijn jullie ramen dicht?
De geest.
Neem je kussen. Je slaapt bij Tom.
Dit is geen geest.
Het is de zwaartekracht.
Ik rijd even naar de stad.
Ruim je dat op als je klaar bent met het te aanbidden?
Dit is niet morse, Murph. Het zijn binaire getallen.
Het dikke is een 1, het dunne een 0.
Coördinaten.
Nee.
Hier.
33.
Dat is het.
Ik wil dit niet missen. - Opa is terug over een paar uur.
Maar je weet niet wat je zult vinden.
En dat is waarom ik kan je niet meenemen.
Murph?
Opa zal snel thuis zijn. Zeg hem dat ik hem opbel via de radio.
Wat doe je? Denk je dat dit grappig is?
Zonder mij was je nu niet hier.
Maak jezelf nuttig.
Murph?
Volgens mij is dit het einde van de weg.
Heb je geen tang bij? - Dat is mijn meisje.
Stap uit de buurt van het hek. - Niet schieten. Ik ben ongewapend.
Mijn dochter zit in de auto.
Wees niet bang.
Hoe heeft u deze plek gevonden? - Waar is mijn dochter?
De coördinaten zijn gemarkeerd op uw kaart.
Waar heeft u die vandaan? - Waar is mijn dochter?
Laat me u niet weer neerschieten. Zit.
Denk je nog steeds dat je een marinier bent?
Die bestaan niet meer.
Ik heb brompotten zoals jij die mijn gazon maaien.
Waar vond u die coördinaten? - Je lijkt me geen grasmaaier.
Ik ga je herbouwen tot een over gekwalificeerde stofzuiger.
Nee, hoor.
TARS, trek je terug, alsjeblieft.
Het is riskant om voormalige militaire robots te gebruiken.
Ze zijn oud, en hun besturings eenheden zijn niet te voorspellen.
Dit is het enige wat de staat kon missen.
Wie bent u? - Dr. Brand.
Ik kende eens een Dr. Brand. Hij was een professor.
Waarom denk je dat ik dat niet ben? - Hij was ook niet zo knap.
Dr. Brand, ik weet niet wat er gaande is.
Ik vrees voor mijn dochter en ik wil haar bij me hebben.
Dan zal ik je alles vertellen.
Verzamel de groep en het meisje in de vergaderzaal.
Het gaat prima met je dochter. Slimme meid.
Ze had vast 'n slimme moeder.
Het is duidelijk dat je geen gasten wilt.
Waarom laat je ons niet zomaar weglopen?
Zo simpel is het niet. - Natuurlijk wel.
Ik weet niets over jou of over deze plek.
Jawel.
Papa.
Hallo, Cooper.
Professor Brand.
Vertel me hoe je deze faciliteit hebt gevonden.
Het was een ongeluk. We vonden het toen we zochten naar...
Dit is het best bewaarde geheim ter wereld.
Niemand komt hier per ongeluk binnen en buiten.
Cooper, werk alsjeblieft mee.
Het is moeilijk uit te leggen.
Een afwijking gaf ons de coördinaten. - Wat voor afwijking?
Ik zou niet zeggen bovennatuurlijk, maar het was niet wetenschappelijk.
Je moet nauwkeuriger zijn, wel nu meteen.
Het was de zwaartekracht.
Wat voor zwaartekracht?
Ik ben blij dat zwaartekracht je boeit.
Maar je krijgt geen antwoorden zonder enige garanties.
Garanties?
Als hoe we hier wegkomen. En dan bedoel ik niet in een kofferbak.
Weet je niet wie we zijn, Coop? - Nee.
Je kent mijn vader, Professor Brand. We zijn NASA.
NASA? - Dezelfde NASA voor wie jij vloog.
Ze hadden je toch beëindigd omdat ik weigerde om de hongerende bevolking te bombarderen.
Toen ze besefte dat moord niet de oplossing was, hadden ze ons nodig.
In het geheim. - Waarom?
Het volk zou niet toestaan dat we geld uitgeven aan ruimtevaart.
Niet wanneer het een strijd is om eten op tafel te krijgen.
De pest. Tarwe zeven jaar geleden. OKRA dit jaar.
Nu is er alleen nog maïs. - En met meer dan ooit.
Maar zoals de aardappelen in Ierland en tarwe tijdens de Dust Bowl droogte...
zal maïs weldra uitsterven.
We vinden een manier, Professor. Zoals altijd.
Gedreven door een niet-aflatend geloof dat de aarde van ons is.
Niet alleen de onze, nee. Maar het is ons thuis.
De atmosfeer van de aarde bestaat uit 80 procent stikstof.
We verbruiken niet eens stikstof. Het geeft de plaag.
En als het bloeit, zal de lucht minder en minder zuurstof bevatten.
De laatste hongerige mensen zullen eerder verstikken.
En de generatie van je dochter...
zal de laatste op aarde zijn.
Murph is een beetje moe. Mag ze een dutje doen in mijn kantoor?
Ja. Dank u.
Nu ga je me vertellen wat je plan is om de wereld te redden.
Het is niet de bedoeling dat we de wereld redden. We moeten ze verlaten.
Rangers.
Het laatste deel van onze eerste vaartuig in een baan, de Endurance.
Onze laatste expeditie.
Heb je mensen gestuurd op zoek naar 'n nieuwe thuis?
De Lazarus missies.
Dat klinkt vrolijk. - Lazarus kwam terug uit de dood.
Ja, maar hij moest eerst sterven.
Er is geen enkele bewoonbare planeet in ons zonnestelsel...
en de dichtstbijzijnde ster is meer dan duizend jaar weg. Nutteloos.
Waar heb je ze heen gestuurd? - Cooper...
Ik kan je pas meer vertellen als je akkoord gaat om de piloot van het schip zijn.
Je bent onze beste piloot. - Ik verliet nauwelijks stratosfeer.
Dit team verliet nooit de simulator.
We hebben een piloot nodig, en dit is de missie waarvoor je bent opgeleid.
Onbewust?
Een uur geleden wist je niet eens dat ik nog leefde. Je zou sowieso gaan.
We hadden geen keus. Maar iets stuurde je hierheen.
Zij kozen jou. - Wie is 'zij'?
Hoelang zou ik weg zijn? - Moeilijk te zeggen. Jaren.
Ik heb kinderen, Professor. - Red hen.
Wie is 'zij'?
We begonnen bijna 50 jaar geleden afwijkingen in de zwaartekracht te ontdekken.
De meeste kleine storingen op onze instrumenten in de bovenste atmosfeer.
Ik denk dat je er zelf ook een ondervond.
Ja, boven het kanaal.
Mijn crash. Iets activeerde mijn fly-by-wire systeem.
Precies.
Maar al deze afwijkingen is dit de belangrijkste.
In de omgeving van Saturnus.
Een verstoring in de ruimtetijd.
Is dat een wormgat? - Het verscheen 48 jaar geleden.
En waar gaat het naartoe?
Naar een ander sterrenstelsel.
Wormgaten komen niet van nature voor.
Iemand plaatste het daar. - 'Zij'?
En wie zij ook zijn, ze passen op ons.
Dat wormgat maakt het mogelijk naar andere sterren te reizen.
Het kwam toen we het nodig hadden.
Ze hebben ons de toegang voor potentieel bewoonbare werelden gegeven.
Twaalf, volgens onze eerste probes. - Heb je er probes ingestuurd?
We hebben er mensen ingestuurd. Tien jaar geleden.
De Lazarus missies.
Twaalf mogelijke werelden, twaalf ranger-lanceringen...
met de moedigste mensen die ooit geleefd hebben...
onder leiding van de opmerkelijke Dr. Mann.
Elke landingscapsule heeft een levensvoorraad van twee jaar.
Maar met het gebruik van hyperslaap...
kunnen organische stoffen hen tien jaar in leven houden.
Ze moesten hun werelden te beoordelen...
en als het potentieel had, konden ze een signaal sturen...
een lang dutje doen en wachten op redding.
En als de wereld niet veelbelovend was? - Vandaar de moed.
Je hebt niet genoeg middelen om alle twaalf te bezoeken.
Nee.
Datatransmissie doorheen het wormgat is rudimentair.
Binaire weerspiegelingen op jaarbasis geven ons 'n aanwijzing naar werelden met potentieel.
En een systeem lijkt veelbelovend. - Eén? Is dat geen kleine kans?
Een systeem met drie potentiële werelden? Geen kleine kans.
Dus als we een thuis vinden...
Wat dan? - Dat is de kleine kans.
Er is een plan A en een plan B.
Heb je iets ongewoons aan de lanceringsruimte zien?
De gehele faciliteit is een centrifuge.
Een soort vaartuig. Een ruimtestation? - Beide. Plan A.
Hoe krijg je het in de lucht?
De eerste zwaartekracht afwijkingen veranderden alles.
Plotseling wisten we dat het mogelijk was om de zwaartekracht te besturen.
Ik begon te werken aan een theorie en we begonnen dit station te bouwen.
Maar je hebt het nog niet opgelost. - Daarom is er een plan B.
Het probleem is de zwaartekracht.
Hoe krijg je een aantal levensvatbare mensen daar? Dit is een manier.
Plan B: een bevolkingsbom.
Meer dan 5000 bevruchte eieren met een gewicht van slechts 900 kilo.
Hoe krijg je ze ontwikkeld? - Kunstmatige baarmoeder voor de eerste tien.
Dan een exponentiële groei met behulp van draagmoeders.
In de loop van 30 jaar kunnen we een kolonie van enkele honderden hebben.
Het moeilijkste aan kolonisatie is de genetische variatie.
Daarvoor zorgt dit.
Maar hoe zit het met de mensen hier? Geef je hen gewoon op?
Mijn kinderen?
Daarom is plan A zo veel leuker.
Hoe ver ben je gekomen? - Ik ben er bijna.
Je vraagt mij alles te riskeren voor een 'bijna'?
Ik vraag je om me te vertrouwen.
Vind een nieuw thuis voor ons. En als je terugkomt...
heb ik het zwaartekrachtprobleem opgelost.
Ik geef je mijn woord.
Ga weg.
Murph... - Ga. Als je toch weggaat.
Deze wereld is nog nooit genoeg voor je geweest, toch?
Omdat ik het gevoel heb dat ik geboren ben om dat te doen?
En omdat het me opwindt?
Nee, het maakt het niet verkeerd. - Het zou kunnen.
Vertrouw niet op het juiste als het wordt gedaan om de verkeerde reden.
De reden hiervoor is de basis.
En de basis is solide.
Wij boeren zitten hier elk jaar toen de oogst mislukte...
en dan zeggen we: 'Volgend jaar'.
Volgend jaar zal ons niet redden, en de volgende niet.
Deze wereld is kostbaar, maar het verlangt ons al lang te vertrekken.
De mensheid is op de aarde geboren, maar is niet bedoelt hier te sterven.
Met Tom zal het wel goed komen, maar je moet in het reine met Murph komen.
Zal ik doen.
Zonder beloftes te maken waar je je niet aan kunt houden.
Je moet met me praten, Murph.
We moeten dit oplossen voordat ik vertrek.
Dan maak ik het niet, zodat je moet blijven.
Toen jullie kinderen kwamen, zei je moeder iets wat ik nooit helemaal begreep.
Ze zei: Nu zijn we hier alleen om herinneringen voor onze kinderen te zijn.
Nu denk ik dat ik begrijp wat ze bedoelde.
Als ouder moet je de geest van je kinderen hun toekomst zijn.
Je zei dat geesten niet bestaan.
Dat klopt, Murph.
Murph, kijk naar mij.
Ik kan nu niet je geest zijn.
Ik moet bestaan.
Zij kozen mij.
Je zag dat ze mij kozen. Jij hebt me tot hen geleid.
Precies daarom kan je niet gaan.
Ik snap het bericht.
Een woord. Weet je wat het is?
Blijf. Er staat 'blijf', pap.
Je gelooft me niet.
Kijk naar de boeken. Kijk, er staat 'blijf'.
Je moet naar me luisteren. Er staat 'blijf'.
Ik kom terug. - Wanneer?
Een voor jou, een voor mij.
Als ik in hyperslaap ben of met de snelheid van het licht reis...
of het wormgat bereik...
zal de tijd voor mij veranderen. Het zal langzamer gaan.
Als ik terugkom, vergelijken we het.
Zal het anders lopen? - Ja.
Als ik terugkom, kunnen we even oud zijn.
Stel je dat eens voor.
Je hebt geen idee wanneer je weer terugkomt.
Je hebt geen idee.
Laat me zo niet weggaan. Kom op, Murph.
Laat me zo niet weggaan.
Ik hou van je. Voor altijd. Hoor je me?
Ik zal altijd van je houden. En ik kom terug.
Ik kom terug.
Hoe is het gegaan? - Goed.
Ik hou van je, Tom. - Zorg goed voor jezelf.
Zorg voor onze boerderij voor mij.
Mag ik je truck lenen terwijl je weg bent? - Je bedoelt jouw truck.
Ik zorg dat ze het terugbrengen.
Zorg voor mijn kinderen, Donald.
Startmotoren. Tien seconden...
Papa... - Negen...
Acht...
Zeven... zes...
Vijf, start de hoofdmotor. Vier...
Drie... twee...
Een. Lancering, en...
Alle motoren goed. Initieer slingermanoeuvre.
Maak je klaar voor de eerste stap.
Eerste stap.
Daar is hij. Mach één.
Iedereen in orde? Veel slaven voor mijn robotkolonie?
Ze gaven hem een gevoel voor humor, zodat hij zou passen in zijn eenheid.
Het moet ons ontspannen. - Een grote, sarcastische robot.
Wat een geweldig idee.
Ik kan een lampje laten branden als ik 'n grapje maak.
Dat zal wellicht helpen.
Dan kun je ook je weg terugvinden als ik je uit de luchtsluis schiet.
Wat is je humorparameter, TARS? - 100 procent.
Kunnen we laten zakken tot 75, alsjeblieft?
Tweede deel van de ontkoppeling.
Schakel over op handmatige bediening. - Handbediening.
Deactiveer warmte systeem een, twee en drie.
Ik neem de controle over. - Wordt overgedragen.
ADF in orde.
Minder kracht op de stuwraketten. Brandstofcel één, twee, drie.
100 procent.
Het is moeilijk om het allemaal achter te laten. Mijn kinderen. Je vader.
We gaan veel tijd samen doorbrengen.
We moeten leren praten. - En ook wanneer niet.
Ik ben gewoon eerlijk. - Zo eerlijk hoef je niet te zijn.
TARS, wat is je eerlijkheid parameter?
90 procent.
Complete eerlijkheid is niet altijd het meest diplomatieke...
of de veiligste vorm van communicatie met emotionele wezens.
Dan is het 90 procent, Dr. Brand.
We naderen de Endurance. We zijn op twaalf minuten afstand.
Ik neem de controle over.
Benadering van de poortmodule. 500 meter.
Doe je ding, Doyle.
Langzaam, Doyle.
Ik heb een goed gevoel. - Breng ons naar huis.
Interconnectie. - Koppeling compleet.
Goed gedaan. - Helmen op.
De deur krijgt geen stroom.
Laat maar.
Cooper, je moet de controle nemen. - Ik neem de controle.
Contact geactiveerd met ringmodule.
Start.
Zijn we klaar om te draaien? - Een momentje.
Hallo, CASE. - Hallo, TARS.
We zijn er klaar voor. - Hier gaan we.
Een draaiing van 30 procent.
Eén g. Hoe gaat het daar met de zwaartekracht?
Nou...
Romilly? Gaat het? - Ja. Geef me een even.
We hebben pillen tegen reisziekte in de residentiële capsule of in de cryosengene.
Dr. Brand? - Ja.
Breng er een heleboel mee.
Amelia, zorg goed voor jezelf.
Doe de groeten aan Dr. Mann van mij. - Zal ik doen, pa.
Je reis ziet er prima uit.
We hebben berekent dat je twee jaar onderweg bent naar Saturnus.
Dat zijn veel reispillen.
Wil je op m'n gezin passen?
Wij staan klaar voor jullie als jullie terug komen.
Iets ouder, iets wijzer... maar blij om je te zien.
Ga niet zomaar gewillig de goede nacht in.
Als je oud bent en het eind van je dag nadert...
verzet je dan met al je kracht tegen het sterven van het levenslicht.
Oude mannen zijn op het einde van hun leven weliswaar wijs genoeg...
want ze weten dat hun leven nog niet veel verschil heeft gemaakt.
Ga niet zomaar gewillig de goede nacht in.
Verzet je met al je kracht tegen het sterven van het levenslicht.
Hier. Pillen.
Zo eenzaam.
We hebben elkaar. Dr. Mann had het zwaarder. - Nee, ik bedoel hen.
Zo'n perfecte planeet zullen we nooit meer vinden.
Nee, het is niet zoals de zoektocht naar een nieuw appartement.
De mensheid gaat rondzweven...
in een wanhopige jacht om zicht vast te klampen aan een rots.
Wij moeten die rots vinden.
En onze drie kandidaten kunnen menselijk leven ontdekken.
Laura Millers planeet is de eerste.
Laura creëerde ons biologisch programma.
Wolf Edmunds is hier. - Vertel me over Edmunds.
Wolf is een natuurkundige over deeltjes.
Had geen van hen familie?
Nee, geen verwanten. Mijn vader stond erop.
Ze wisten dat ze slechts een kleine kans hadden om weer 'n mens te zien.
Ik hoop dat we er drie verrassen.
Hoe zit het met Mann? - Dr. Mann is de beste van ons.
Hij kreeg elf mensen zover om met hem de eenzaamste reis ooit te volgen.
Wetenschappers, ontdekkingsreizigers. Geweldig, dat.
Daar staan we voor grote gevaren. De dood, maar geen kwaadaardigheid.
Kan de natuur kwaadaardig zijn?
Nee. Angstaanjagend, eng, maar niet kwaadaardig.
Was een leeuw kwaadaardig omdat het een gazelle aan flarden scheurt?
Dus dit is wat we meenemen.
De bemanning vertegenwoordigt de mensheid op zijn best.
Zelfs ik? - We hebben 90 procent afgesproken.
Blijf niet te lang op. - Ik kom er zo aan.
Vergeet alleen niet, Coop. Je verspilt letterlijk je adem.
TARS, laten we het schema opnieuw overlopen.
Acht maanden naar Mars.
Dan 'n omgekeerde katapult manoeuvre. 14 maanden naar Saturnus. Niets nieuws.
Laat me je iets vragen.
Dr. Brand en Edmunds... - Waarom fluisteren? Ze kunnen je niet horen.
Hebben Dr. Brand en Edmunds een hechte relatie?
Ik weet het niet.
Is het de 90 procent of de 10 procent 'ik weet het niet'?
Ik heb ook een discretie parameter, Cooper.
Maar geen poker face.
Hallo, papa is bijna klaar om een lang dutje te doen.
Dus ik zal een update geven.
Aarde ziet er geweldig uit van hier.
Door de stof zie je het haast niet.
Ik hoop echt dat jullie het goed maken.
Ik weet dat jullie dit bericht krijgen. Dat verzekerde Dr. Brand me.
Vergeet niet dat ik van jullie hou.
Is dat hem? - Ik denk het niet, Murph.
U moet Donald zijn.
Hallo, Murph. - Waarom rijdt u met de truck van m'n vader?
Hij vroeg me om het terug te brengen voor je broer.
Hij heeft een boodschap voor jullie.
Ze is boos op hem omdat hij wegging.
Als u wat berichten heeft opgenomen dan verstuur ik ze wel naar Cooper.
Murph is een heldere vonk.
Misschien moet ik de vlam aanwakkeren.
Ze heeft haar leraren al voor schut gezet.
Misschien moet ze dat met u ook doen.
Waar zijn ze nu? - Richting Mars.
De volgende keer dat je hoort van Cooper, zullen ze in de buurt van Saturnus zijn.
De school wil dat ik plantenpathologie volg.
Maar ik mag landbouw een jaar eerder op 'n hoger niveau opnemen.
Ik moet nu gaan, pap. Ik hoop dat je het goed maakt daar.
Het spijt me, Coop.
Ik vroeg Murph om gedag te zeggen, maar ze is net zo koppig als haar vader.
Ik probeer het 'n andere keer.
Alles goed, Rome?
Het stoort me, Cooper. Dit...
Maar millimeters aluminium, en dan niets.
Niets dan miljoenen kilometers wat ons niet zal doden in seconden.
Sommige van 's werelds beste solozeilers kunnen niet zwemmen. Net hetzelfde.
Als ze overboord vallen, is het afgelopen met hen.
We zijn ontdekkingsreizigers, Rome.
Dit is onze boot. Hier.
Is dat vanaf het relay-station? - Het was in een baan rond het wormgat.
Als dit het wormgat is, en elke keer dat we rond gaan...
krijgen we foto's van de andere kant van het andere melkwegstelsel.
Net als een periscoop. - Juist.
Dus we hebben een goed idee van wat we vinden aan de andere kant.
Navigatiewijs, toch.
We naderen het wormgat over ongeveer drie uur.
Coop, kunnen we de rotatie stoppen?
Waarom? - We zijn dicht genoeg om het te zien.
Bedankt.
Daar is het. Het wormgat. - Gewoon zeggen, niet spugen.
Het is een bol. - Natuurlijk.
Dacht je dat dat het gewoon een gat zou zijn?
Nee, maar alle illustraties die ik heb gezien...
Ik zal je tonen hoe het werkt.
Laten we zeggen dat je van hier naar daar wil gaan.
Maar dat is te ver, toch?
Een wormgat buigt de ruimte als dit, zodat je 'n korte weg kunt nemen...
door middel van een hogere dimensie.
Ter bewijs hebben ze driedimensionale ruimtes in twee dimensies gezet...
wat een wormgat tweedimensionaal maakt: een cirkel.
Wat is een driedimensionale cirkel?
Een bol. - Precies. Een bolvormig gat.
Maar wie heeft het daar geplaatst? Wie moeten we dankbaar zijn?
Ik dank niemand voordat we heelhuids wegkomen.
Is er hier een truc voor, Doyle? - Niemand heeft het opgemerkt.
De anderen hebben het toch gered.
Tenminste een paar.
Ben je klaar om afscheid te nemen van ons zonnestelsel? Onze Melkweg.
Daar gaan we.
De instrumenten werken hier niet. We gaan door de massa.
De ruimte buiten onze drie dimensies. We kunnen alleen maar observeren.
Wat is dat?
Het zijn zij. - Ze vervormen de ruimtetijd.
Niet doen.
Wat was dat?
De eerste handdruk.
Wij zijn...
We zijn er.
We hebben de verloren transmissies ontvangen.
Hoe? - Het relay-station had ze bewaard.
Jaren van basisgegevens. Geen grote verrassingen.
Zowel Miller en Dr. Mann z'n planeet geven positieve resultaten.
Edmunds signaal viel drie jaar geleden weg. - Een storing?
Misschien. Het signaal was positief totdat het verdween.
Maar Miller ziet er nog steeds goed uit? Want die planeet is er snel.
Maar er is een complicatie.
De planeet zit veel dichter op Gargantua dan we dachten.
Gargantua? - Zo noemen we het zwarte gat.
Miller en Dr. Mann draaien er beide rondheen.
En Miller ligt aan de horizon? - Als 'n basketbal rond 'n hoepel.
Een landing brengt ons gevaarlijk dichtbij, en de zwaartekracht van het zwarte gat is enorm.
Ik kan het vertragen op de neutronenster.
Nee, dat is het niet. Het is tijd.
De zwaartekracht van de planeet is merkbaar trager in vergelijking met de Aarde.
Hoe slecht?
Elk uur die we besteden op die planeet komt overeen met ongeveer...
zeven jaar op aarde.
Dat is relativiteitswet, mensen.
We kunnen niet zomaar landen...
Cooper, we hebben een missie.
Ja, en plan A is om 'n planeet te vinden waar de mensen op Aarde kunnen leven.
Denk niet alleen aan je gezin. Je moet groter denken.
Ik denk aan mijn familie en miljoenen andere gezinnen.
Plan A werkt niet als de bevolking van de Aarde dood is, als we klaar zijn.
Nee, dat klopt. Daarom hebben we een plan B.
Goed. Cooper heeft gelijk.
We moeten tijd beschouwen als 'n hulpbron, en wat het gaat kosten om daar te landen.
Dr. Mann z'n gegevens zijn veelbelovend, maar het is 'n reis van enkele maanden.
En Edmunds planeet is verder weg.
Miller' z'n schaarse rapporten zijn veelbelovend. Water, organische stoffen...
Dat vind je niet elke dag. - Inderdaad.
En denk aan hoeveel middelen plus tijd de reis ons terug kost.
Hoe ver van Millers planeet moeten we zijn om het tijdsverloop te voorkomen?
Net buiten de cusp. - Hier, net buiten Millers planeet.
Hier is Gargantua. Hier is Millers planeet.
In plaats met de Endurance rondt de planeet te gaan...
wat brandstof zou besparen, maar veel tijd kost...
wat als we nou 'n bredere baan nemen rond Gargantua, in parallel met Millers planeet...
maar buiten de tijdsverschuiving?
We brengen de Ranger naar beneden, halen Miller en monsters...
analyseren, bespreken het. In en uit.
We verliezen een beetje brandstof, maar we besparen veel tijd.
Het zou kunnen werken. - Dat is goed.
Er gaat daar geen tijd zijn voor plezier en geklets.
Dus TARS blijft zeker hier. CASE, jij gaat met mij mee.
De rest kan hier blijven.
Als we praten over 'n paar jaar, zou ik de zwaartekracht kunnen onderzoeken.
Waarnemingen uit het wormgat is goud waard voor Dr. Brand.
TARS, bereken een traject naar Gargantua wat brandstof zal besparen.
Maar zorg ervoor dat we afstand houden van Millers planeet. Begrepen?
Ik zou jou nooit achterlaten, Dr. Brand.
Ben je klaar, CASE? - Ja.
Je bent geen prater, ofwel? - TARS spreekt genoeg voor ons beiden.
Loskoppelen.
Romilly, lees je de waarden? - Het is ongelooflijk.
Het is letterlijk een hart van de duisternis.
Als we alleen de ingestorte ster konden zien...
singulariteit, zou het zwaartekracht problemen lossen.
We krijgen niets binnen. - Niets ontsnapt aan de horizon.
Zelfs geen licht.
Het antwoord is er, maar niet te zien. - Daar is Millers planeet.
Tot ziens, Ranger.
Het is te snel om de atmosfeer te benaderen. We moeten gebruik maken van de remraketten.
Nee, we gebruiken de aerodynamica om brandstof te besparen.
Luchtrem? - We willen snel naar beneden, toch?
We willen daar ongedeerd aankomen.
Hou vast. - Brand en Doyle, houd jullie klaar.
We moeten vertragen. - Niets doen.
Mijn enige crash was te wijten door een trage machine.
Een beetje voorzichtigheid kan geen kwaad. - Dit is net auto rijden.
Het gaat te snel. - Dit lukt me.
Zal ik om terugkoppeling vragen? - Nee, ik moet de lucht voelen.
Hier gaan we.
Het is alleen water.
Het begin van al het leven. - 1200 meter.
Hebben we de positie van de afzender? - Ja.
Ik moet een beetje bijschaven.
Ik vlieg in een spiraal. Iedereen, hou vast.
700 meter.
Op mijn signaal, CASE.
500 meter.
Nu.
Zeer elegant. - Nee, maar zeer efficiënt.
Waar wacht je nog op? Opschieten.
Zeven jaar per uur hier. Laten we verstandig gebruik maken van de tijd.
Deze kant op.
Ongeveer 200 meter.
De zwaartekracht is zwaar.
Heb je te lang in de ruimte rondgedwaald?
1,3 keer de zwaartekracht van de Aarde.
Kom op.
Hier is niets. Het zou hier moeten zijn.
Als het signaal hier vandaan komt...
Haar baken.
Brokstukken. Waar is de rest?
Richting de bergen.
Dat zijn geen bergen.
Het zijn golven.
Die golf beweegt zich van ons vandaan.
We moeten de recorder hebben.
Brand en Doyle, terug naar de Ranger nu.
We gaan hier niet weg zonder haar gegevens.
Kom nu terug. We hebben geen tijd.
De tweede golf komt eraan.
Ik heb het. - Kom meteen terug naar de Ranger.
Brand, kom nu terug.
Nee, Cooper. Ik geraak er niet meer.
CASE, ga haar halen.
Ga. - Komaan, Brand.
Kom op.
Ik ga het niet redden. - Jawel.
Kom op, CASE. Pak haar. Kom terug, Doyle.
Kom op.
Open het luik.
Kom op
Handmatige bediening van het binnenste luik.
Cooper, wacht.
De motoren zijn verdronken. Ik moet het uitschakelen.
Wacht even.
CASE, wat is het probleem? - Te veel water. Laat het eruit lekken.
Verdomme.
Ik vroeg je om mij achter te laten. - En ik vroeg je om terug te komen.
Een van ons dacht over de missie. - Je dacht over thuiskomen.
Ik probeerde alleen het juiste te doen. - Zeg dat maar tegen Doyle.
CASE, hoe lang? - 45 minuten tot een uur.
Het begin van al het leven, hè? Wat kost dit ons, Brand?
Veel. Decennia.
Wat is er gebeurd met Miller?
Ze lijkt meteen na haar landing door 'n golf gegrepen te zijn.
Hoe kan het wrak er na al die jaren er zo nog uitzien?
Als gevolg van de vertraging.
Op deze planeet landde ze een paar uur geleden.
Ze stierf wellicht een paar minuten geleden.
De data die Doyle kreeg waren eindeloze herhalingen van de eerste positie.
We zijn hier niet op voorbereid.
Jullie intellectuelen zijn net zo goed in het overleven als 'n stelletje padvinders.
We bracht ons verder dan enig ander mens.
Niet ver genoeg.
Nu zitten we hier vast totdat er niemand op Aarde te redden valt.
Ik tel net als jij elke minuut, Cooper.
Is het mogelijk om een zwart gat binnen te dringen en zo een paar jaar te winnen?
Schud niet met je hoofd. - Tijd is relatief.
Het kan worden uitgerekt en samengedrukt, maar het kan niet achteruit.
Het enige dat zich doorheen dimensies kan verplaatsen is zwaartekracht.
De wezens die ons naar hier leidden namen contact op via zwaartekracht.
Spreken ze tot ons vanuit de toekomst? - Misschien.
Als zij het kunnen...
'Zij' zijn vijfde dimensionale wezens.
Voor hen is de tijd misschien een fysieke dimensie.
Voor hen is het verleden een gat waar ze in kunnen klimmen...
en de toekomst is een berg die ze beklimmen. Dat is het niet voor ons.
Ik heb het verknald, Cooper. Het spijt me.
Maar jij kende de relativiteitstheorie.
Mijn dochter is tien jaar oud.
Ik kon haar niet de theorie van Einstein leren voordat ik vertrok.
Had je dat niet kunnen vertellen toen je de wereld ging redden?
Als je kinderen hebt is er één ding overduidelijk.
Je zorgt ervoor dat je kinderen zich veilig voelen.
Ik moet dus een tienjarige niet vertellen dat de wereld op z'n einde komt.
Cooper?
Hoelang voor de motoren? - Paar minuten.
Die hebben we niet. Helmen op.
Brand, jij bent copiloot. CASE, laad de cabine zuurstof door de raketten.
We vuren het af.
Klaar. - Verlaagt de druk.
De motoren worden gestart.
Hallo, Rome. - Ik heb jaren gewacht.
Hoeveel jaar?
Het is nu... - 23 jaar, vier maanden en acht dagen.
Doyle?
Ik dacht dat ik was voorbereid. Ik kende de theorie.
De realiteit is anders.
En Miller? - Er is hier niets voor ons.
Waarom heb je niet geslapen?
Ik sliep wel 'n paar keer, maar ik verloor het geloof dat jullie terug zouden komen.
Het leek verkeerd om mijn leven weg te dromen.
Ik leerde alles wat ik kon van het zwarte gat...
maar ik kon niets naar je vader sturen.
We hebben wel wat ontvangen maar er wordt niets verzonden.
Leeft hij nog? - Ja.
We hebben jaren van berichten.
Cooper. - Er zijn 23 jaren van berichten.
Afspelen vanaf het begin.
Hallo, pap. Ik wilde gewoon even hoi zeggen.
Ik ben als tweede geëindigd op school.
Ms Kurling geeft me toch nog vaak een zeven.
Dat trok m'n gemiddelde omlaag, maar de tweede plaats is niet slecht.
Opa was bij de afstuderingsceremonie.
Ik heb weer 'n meisje ontmoet.
Ik denk echt dat zij de ware is.
Haar naam is Lois. Dit is haar.
Murphy stal opa's auto.
Ze crashte, maar ze is in orde.
Hoi, pap. Kijk eens. Je bent opa geworden.
Zijn naam is Jesse.
Ik wilde hem Coop noemen, maar Lois zegt: 'Misschien volgende keer.'
Donald zegt dat hij het 'grootste' deel al heeft, dus we laten het zo.
Zeg dag tegen opa. Dag, opa.
Sorry dat het al zo lang is geleden.
Het is gewoon...
Met Jesse enzoverder...
Opa stierf vorige week.
We hebben hem naast mama begraven, en...
Jesse.
Wij zouden je daar begraven als je ooit...
terug zou komen.
Murph kwam naar de begrafenis.
We zien haar niet zo vaak, maar ze kwam wel.
Ik weet niet of je dit gaan zien.
Al die berichten...
zweven daar rond in de duisternis.
Lois zegt dat ik je moet loslaten.
Dus...
ik laat je dan maar los.
Ik weet niet waar je bent, pap.
Maar ik hoop dat je in vrede bent.
Vaarwel.
Hoi, papa.
Klootzak die je bent.
Ik heb nog nooit iets opgenomen, omdat ik boos was dat je wegging.
En ook al laat je niets van je horen...
moest ik ermee leren leven. En dat heb ik gedaan.
Maar vandaag is mijn verjaardag.
En het is een speciale verjaardag, want je vertelde me...
Je hebt ooit eens gezegd dat we even oud kunnen zijn als je terug kwam.
En vandaag ben ik zo oud als toen jij wegging.
Dus het zou een goede moment zijn om terug te keren.
Ik wilde je niet storen. Ik heb je gewoon nooit gezien hier.
Ik ben hier ook nog nooit geweest.
Ik praat voortdurend tegen Amelia. Het helpt.
Ik ben blij dat je bent begonnen. - Dat ben ik niet.
Ik wilde even mijn hart luchten.
Ik weet dat ze er nog steeds zijn.
Er kunnen vele redenen zijn dat we niets van hen ontvangen.
Ik weet het, professor.
Ik weet niet waar ik het meest bang voor ben.
Dat ze nooit meer terug komen, of...
dat ze terugkomen, en vaststellen dat we gefaald hebben.
Dan zorgen we dat we slagen.
Dus terug naar de vierde iteratie. Laten we nieuwe velden proberen.
We hebben dat al honderden keren geprobeerd.
Het hoeft slechts maar één keer te werken.
Elke klinknagel die zij hebben gevestigd, kon een kogel zijn geweest.
We hebben iets goeds voor de wereld gedaan...
en of we de vergelijking nu wel of niet opgelost hebben voordat ik het loodje leg.
Niet zo morbide zijn, professor. - Ik vrees de dood niet.
Ik ben een oude natuurkundige.
Ik vrees de tijd.
Tijd. U vreest de tijd.
Jarenlang hebben we geprobeerd om de vergelijking op te lossen...
zonder de onderliggende aanname over tijd.
Dat betekent dat iedere iteratie een poging is om haar eigen bewijs tonen.
Het is recursief. Het is zinloos.
Noem je mijn levenswerk zinloos, Murph?
Nee, ik zeg dat u het wilde voltooien met twee handen op uw rug.
En ik begrijp niet waarom.
Ik ben een oude man, Murph.
Kunnen we hier later over praten? Ik wil mijn dochter spreken.
Zodra we het universum instappen...
zullen we de realiteit van ruimtereizen onder ogen moeten zien.
We moeten veel verder reiken dan ons eigen leven.
We moeten niet denken als individuen, maar als een soort.
Ga niet zomaar gewillig de goede nacht in.
TARS hield de Endurance waar we het nodig hebben.
Maar de reis duurde jaren langer dan we hadden verwacht.
We hebben niet meer genoeg brandstof om beide planeten te bezoeken.
We moeten kiezen.
Maar hoe? Ze zijn beide veelbelovend.
Edmunds gegevens zijn beter, maar Dr. Mann blijft nog data sturen.
We hebben geen reden om Edmunds gegevens in twijfel te trekken.
Zijn wereld heeft de basisvoorwaarden voor het leven.
Dat heeft Dr. Mann ook. - Cooper, dit is mijn gebied.
En ik denk echt dat Edmunds Planeet de beste kandidaat is.
Waarom? - Vanwege Gargantua.
Kijk maar naar Millers planeet. Koolwaterstoffen, organische stof, ja.
Maar geen leven. Steriel. We zullen hetzelfde op Manns vinden.
Vanwege het zwarte gat?
De wet van Murphy. 'Wat wat kan gebeuren zal gebeuren'.
Ongelukken zijn de eerste bouwstenen van de evolutie.
Maar een baan rond het zwart gat is wellicht niet genoeg.
Het zuigt asteroïden en kometen aan die anders de planeet zou hebben bereikt.
We moeten verder gaan.
Je zei ooit dat Dr. Mann de beste van de mensheid is.
Hij is opmerkelijk. Wij zijn hier dankzij hem.
En hier is hij.
Hij is op de plek, en stuurt ons een eenduidige boodschap...
dat we naar zijn planeet moeten komen.
Ja, maar Edmunds data zijn veelbelovender.
We moeten stemmen. - Eerst is er iets wat je moet weten.
Brand, hij heeft het recht om dit te weten.
Dit heeft er niets mee te maken.
Wat? - Ze is verliefd op Wolf Edmunds.
Is dat waar? - Ja.
Dus volg ik mijn hart.
Misschien hebben we te veel tijd doorgebracht. om dit allemaal op te lossen met theorieën.
Je bent wetenschapper, Brand. - Luister dan naar me.
Liefde is niet iets wat we hebben uitgevonden.
Het is opmerkelijk, sterk.
Dat moet toch iets betekenen.
Ja. Sociale uitkeringen, het opvoeden van kinderen...
We houden van mensen die zijn overleden. Waar is het sociale nut ervan?
Niets.
Misschien omdat liefde meer betekent. Iets dat we nog niet begrijpen.
Misschien is het bewijs, een product van een hogere dimensie...
die we bewust niet kunnen waarnemen.
Ik word doorheen het heelal gesleurd voor iemand die ik al lang niet heb gezien..
en vermoedelijk dood is.
Liefde is het enige wat we kunnen waarnemen...
en dimensies overstijgt.
Misschien moeten we daarop vertrouwen, hoewel we het nog niet begrijpen.
Goed, Cooper...
ja, zelfs de geringste mogelijkheid om Wolf te zien verheugt me weer.
Dat wil niet zeggen dat ik ongelijk heb.
Eerlijk gezegd...
misschien wel.
TARS, bereken een koers naar Dr. Manns planeet.
We gaan weer 'n derde verliezen. Maar volgend jaar...
zal ik planten op Nelson z'n land, en dan haal ik het in.
Wat is er gebeurd met Nelson?
Murph, wil je meer soufflé?
Nee, dank je, ik zit vol. Het was heerlijk.
Coop, eet je bord is leeg.
Wil je blijven logeren?
Je kamer is nog exact hetzelfde. - Ik moet weer terug.
Er is genoeg dat ik moet...
Te veel herinneringen. - Daar hebben we wel iets voor.
Stof.
Lois, ik heb een vriend die misschien naar z'n longen kan kijken?
Het spijt me, Amelia. - Je was gewoon objectief.
Tenzij je mij straft omdat ik het had verkloot op Millers planeet.
Nee, het was 'n persoonlijke beslissing.
Als je het mis hebt, kom je voor een zeer persoonlijke beslissing te staan.
Je brandstofberekeningen zijn gebaseerd op een terugreis.
Als we stranden op Millers planeet moeten we beslissen of terugkeren naar huis...
of verplaatsen naar Edmunds planeet met plan B.
Om te beginnen met een kolonie wat ons kan redden van uitsterven.
Misschien moet je kiezen tussen je kinderen weer te zien...
en de toekomst van de mensheid.
Ik verwacht dat je dan even objectief zal zijn.
Hij bleef naar u vragen, sinds hij wakker werd.
We probeerden u te bereiken.
Murph. - Ik ben hier, professor.
Ik heb jullie allemaal teleurgesteld.
Nee, u bracht ons ver.
Ik zal uw werk voltooien. - Lieve, Murph...
je had het vertrouwen...
in al die jaren.
Ik vroeg je om te geloven.
Ik wilde dat jij geloofde...
dat je vader...
zou terugkomen. - Dat doe ik ook, Professor.
Vergeef me, Murph. - Er is niets om te vergeven.
Ik heb gelogen, Murph.
Ik heb tegen je gelogen.
Er was geen behoefte voor hem om proberen terug te komen.
Het was niet mogelijk om ons te helpen.
Maar plan A, dit allemaal. Al deze mensen.
En de vergelijking?
Wist mijn vader dat?
Heeft hij me verlaten?
Ga...
niet...
zomaar gewillig...
Laat me niet alleen.
Dr. Brand, uw vader overleed vandaag. Hij had geen pijn.
Hij stierf vredig. Uw verlies doet me pijn.
Brand, wist je dit?
Hij vertelde je het, toch?
Je wist het. Alles is een voorwendsel.
Jullie lieten ons hier achter.
Om te verstikken.
Te verhongeren.
Een bevroren wolk.
Bid dat jullie het nooit zullen weten...
hoe leuk het kan zijn om een ander gezicht te zien.
Ik had niet veel hoop om mee te beginnen...
maar na zo lang had ik niets.
Mijn voorraden waren uitgeput.
De laatste keer dat ik ging slapen, voerde ik geen wekdatum in.
Je hebt mij letterlijk ontwaakt uit de dood.
Lazarus.
Hoe zit het met de anderen? - Ik vrees dat u de enige bent.
Tot nu toe, toch?
Nee, zoals het er nu naar uitziet, is er geen kans om de anderen te redden.
Dr. Mann?
Vertel ons over jouw wereld.
Onze wereld, hopen we.
Onze wereld is koud en hard...
maar onmiskenbaar mooi.
De dagen zijn 67 uur lang en koud.
De nachten zijn 67 nog koudere uren.
De zwaartekracht is een aangename 80 procent van de Aarde.
Waar ik landde is het water alkalisch...
en de lucht bevat te veel ammoniak.
Maar beneden op het oppervlak van de planeet...
verdwijnt de chloor.
De ammoniak wordt vervangen door kristallijnen koolwaterstoffen en lucht die je kunt inademen.
Voor organische stoffen, en mogelijk zelfs van het leven.
Misschien moeten we deze wereld delen.
Zijn deze data van het oppervlak?
In de loop der jaren heb ik wat probes naar beneden gestuurd.
Hoe ver ben je geweest? - Ik maakte verschillende expedities...
maar met een beperkte zuurstoftoevoer deed KIPP meestal het benenwerk.
Wat ging er fout met hem? - Degeneratie.
De eerste organische verbindingen die we vonden heeft hij verkeerd geïdentificeerd.
We hebben een tijdje aangemodderd, maar uiteindelijk nam ik hem uit de dienst...
en gebruikte zijn voedingsbron voor de missie.
Ik dacht al dat ik alleen was voordat ik hem had uitgeschakeld.
Zal ik naar hem kijken? - Nee, daar is een mens voor nodig.
Dr. Brand, CASE heeft een bericht voor u van het communicatiestation.
Ik kom eraan.
Dr. Brand, je vader overleed vandaag. Hij had geen pijn.
Hij stierf vredig.
Uw verlies doet me pijn.
Is dat Murph? Ze is uitgegroeid tot een volwassene.
Brand, wist je het? Hij heeft het je verteld, toch?
Je wist het.
Alles is een voorwendsel.
Jullie lieten ons hier achter.
Om te verstikken.
Te verhongeren.
Wist mijn vader het ook?
Papa...
ik wil gewoon weten...
of je me hier hebt achtergelaten om te sterven.
Ik moet het weten.
Cooper...
mijn vader wijdde zijn hele leven aan plan A.
Ik heb geen idee wat ze het over heeft.
Ik wel.
Heeft hij nooit de hoop gehad om de mensen weg te halen van Aarde?
Hij heeft al 40 jaar lang de zwaartekracht vergelijking proberen op te lossen.
Amelia, je vader loste de vergelijking op, voordat ik vertrok.
Waarom gebruikte hij het niet?
De vergelijking stemde niet overeen met de relativiteitstheorie van de kwantummechanica.
We hadden meer nodig. - Meer waarvan?
Meer data. We moesten in een zwart gat kijken.
De natuurwetten voorkomt een naakte singulariteit.
Is dat waar, Romilly?
Als het zwarte gat een oester is, dan is de singulariteit de parel binnenin.
De zwaartekracht is zo sterk dat het verborgen is in de duisternis achter de horizon.
Daarom noemen we het een zwart gat.
Maar als we verder kijken dan de horizon...
Dat kunnen we niet, Coop.
Sommige dingen behoren we niet te weten.
Je vader moest een andere manier vinden om de mensheid te redden.
Plan B: een kolonie.
Waarom niet vertellen? Waarom stations bouwen?
Hij wist hoe moeilijk het zou zijn om mensen samen te laten werken om de rassen te redden...
in plaats van zichzelf. Of hun kinderen.
Onzin. - Je kwam hier om hen te redden.
Evolutie moet nog overtroffen worden. We kunnen veel medegevoel hebben.
We kunnen onzelfzuchtig zijn jegens degene die we kennen...
maar die empathie duurt zelden lang.
Maar de leugen.
De afschuwelijke leugen.
Het is onvergeeflijk. En hij wist dat.
Hij was bereid om zijn eigen menselijkheid te vernietigen om de rassen te redden.
Hij bracht een ongelofelijk offer.
Het zijn de mensen op aarde die zullen sterven en een ongelofelijk offer brengen.
Door zijn arrogantie verklaarde hij hun zaak als hopeloos.
Het spijt me, Cooper. Hun zaak is hopeloos.
Wij zijn de toekomst.
Cooper, wat kan ik doen?
Laat me naar huis gaan.
Je weet het echt zeker?
Zijn oplossing was correct. Hij had het al jaren.
Is het waardeloos? - Dat is het halve antwoord.
Hoe vinden we de andere helft?
Daar buiten? Een zwart gat.
Maar hier vastzittend op Aarde?
Ik weet niet zeker of het kan.
Ze pakken gewoon hun spullen en gaan weg.
Wat hopen ze te vinden? - Voortbestaan.
Hebben de mensen het recht niet om het te weten?
Paniek zal niet helpen. Ze moeten gewoon blijven werken.
Manipuleerde professor Brand ons niet zo?
Brand gaf ons op. Ik probeer dit nog op te lossen.
Heb je een idee?
Een gevoel.
Ik vertelde je over mijn geest.
Mijn vader dacht dat ik het een geest noemde...
omdat ik er bang voor was.
Maar ik was er nooit bang voor.
Ik noemde het een geest omdat het voelde...
Het voelde als een menselijk wezen.
Die me iets probeerde te vertellen.
Als er een antwoord hier op Aarde is, dat is het ergens in die kamer.
Ik moet het vinden.
We hebben niet veel tijd.
Hoe zit het met de extra zuurstof?
Die blijven hier, CASE. Ik slaap de meeste tijd.
Coop, ik heb een suggestie voor je terugreis.
Wat is het? - Nog een laatste blik op het zwarte gat.
Ik ga naar huis, Rome. - Ja, maar dit kost je geen tijd.
De wereldbevolking heeft een kans. - Vertel het maar.
Gargantua is een oud roterend zwart gat.
Wij noemen het een milde singulariteit.
Het is niet bepaald mild. De getijdenenergie is zo snel...
dat als er iets snel langs de horizon gaat...
het zou kunnen overleven. Bijvoorbeeld een probe.
Wat gebeurt er als je er voorbij bent? - Achter de horizon is het een mysterie.
Dus misschien kan de probe een glimp opvangen van de singulariteit...
en kwantumdata versturen.
Als hij uitgerust is om elke vorm van energie te transporteren.
Sinds wanneer werd deze sonde een 'hij', professor?
TARS is de voor de hand liggende kandidaat.
Hij weet al waar hij naar moet zoeken.
Ik moet een optische zender voor Kipps hebben, Cooper.
Zou je het voor ons doen? - Voordat je gaat huilen, bedenk dan...
dat ik als robot alles moet doen wat jij zegt.
Je lamp is stuk. - Ik maak geen grapje.
TARS moet wat van Kipps componenten verwijderen en aanpassen.
Z'n archief functies moet worden gehandhaafd. - Ik houd er toezicht op.
We moeten drie veilige plekken vinden.
Eén voor Brands laboratorium twee voor leefgebied.
Als die modules geland zijn wil je ze niet meer verplaatsen.
Ik kan je meenemen naar de plaats, maar ik denk niet dat het weer goed blijft.
CASE daalt met de rest van de distillatie apparatuur.
Die plaats moet klaar zijn voor het nacht wordt.
Die stormen zijn meestal van korte duur.
Heb je een langeafstandszender?
Is die geladen? Volg mij.
TARSE, 72 uur, oké? - Begrepen, Cooper.
Brand vertelde me waarom je terug wil gaan.
Maar ik moet ten minste vermelden...
dat een missie zoals de onze zeker een extra ingenieur kan gebruiken.
Vertraag maar wat, turbo. Veiligheid gaat voor, CASE.
Veiligheid gaat voor, Cooper.
Ik ben vereerd om hier aan deel te nemen, Dr. Mann.
Maar het kamp is opgezet en de modules op hun plaats zitten, is mijn werk gedaan.
Ik ga naar huis.
Je hebt verplichtingen, maar zelfs zonder familie, kan ik je beloven...
dat het verlangen om samen te zijn met andere mensen sterk is.
Die emotie is het fundament van wat ons tot mens maakt.
Hoelang hoest je al zo? - Een tijdje.
Mam laat me hier spelen. Ik raak je spullen niet aan.
Rustig aan.
Je weet toch waarom we geen machines op deze missie konden sturen?
Een machine improviseert niet goed omdat hij doodsangst niet kan programmeren.
Ons overlevingsinstinct is onze grootste inspiratiebron.
Neem jou nu bijvoorbeeld.
Een vader met een overlevingsinstinct dat verbetert door je kinderen.
Wat zie je volgens onderzoek als laatste voordat je sterft?
Je kinderen. Hun gezichten.
Op het moment van de dood, vechten je hersenen iets harder om te overleven.
Voor hen.
Haal diep adem.
Jij moet Coop zijn. Ga hier maar zitten.
Het is erg. Ze kan hier niet blijven.
TARS, waarom duurt het zo lang duren? - Ik heb problemen met het opstarten.
Ik begrijp het niet.
Het is grappig.
Toen ik de aarde verliet, dacht ik dat ik bereid was om te sterven.
De waarheid is...
ik heb nooit de mogelijkheid overwogen dat mijn planeet niet de juiste is.
Niets ging zoals het zou moeten. - Kom op.
Haal eens diep adem.
Wat is er gaande?
Wat doe je? - Ik kan je het schip niet laten meenemen.
We hebben het nodig om de missie te voltooien...
wanneer de anderen beseffen wat deze plaats is.
We kunnen hier niet overleven. Het spijt me.
Ze kan hier niet blijven. - Je moet nu gaan.
Laat me iets heel duidelijk maken. Je hebt een verantwoordelijkheid...
Coop, haal haar dingen. Ze gaat naar huis.
Papa heeft je niet grootgebracht om zo dom te zijn.
Opa heeft me opgevoed, en hij is begraven met mama en Jesse.
Heb je alle gegevens?
Is er geen oppervlak?
Ik heb geprobeerd om mijn plicht te doen...
maar toen ik aankwam, wist ik dat er niets was.
En ik weerstond de verleiding jarenlang.
Maar ik wist dat als ik gewoon op de knop drukte...
dat er iemand zou komen om me te redden.
Jij verdomde lafaard.
Als je niet meer weg wilt laat je familie dan gaan. Red je familie.
Blijven ze dan ondergronds met jou en bidden dat papa ons redt?
Papa komt niet terug. Het is aan mij.
Will je iedereen redden? Papa kon dat niet. - Papa probeerde het niet eens.
Papa verliet ons. Hij liet ons hier doodgaan.
Niemand gaat met je mee.
Wil je wachten tot je volgende kind sterft?
Ga weg en kom niet terug.
Je kunt mijn spullen houden.
Hou op.
Er is een kans van 50 procent dat je jezelf vermoordt.
Dat is de beste kans sinds jaren.
Veroordeel me niet, Cooper.
Je bent nog nooit op de proef gesteld zoals ik. Te weinig mannen.
Je hebt je best gedaan, Murph.
Je voelt het, toch?
Je overlevingsinstinct.
Dat is wat mij en ons allemaal drijft, en dat is wat ons zal redden.
Want ik zal ons allemaal redden. Voor jou, Cooper.
Sorry, ik kan niet toezien hoe je dit doormaakt.
Ik dacht dat ik het kon, maar ik kan het niet.
Ik ben hier voor jou.
Luister naar mijn stem, Cooper.
Ik ben hier.
Je bent niet alleen.
Zie je je kinderen?
Het is goed.
Ze zijn bij je.
Heeft professor Brand dat gedicht voorgelezen voordat je wegging?
Herinner je je dat nog?
'Ga niet zachtjes die goede nacht in.
Ouderdom moet razen en branden als de dag eindigt.
Woede tegen het stervende licht'.
Brand. Help.
Cooper?
CASE.
Geen lucht. Ammoniak.
Cooper, ik kom eraan. CASE.
Ik ben klaar. - Kom op.
En vertrek.
We komen eraan. Hou vol. Adem zo langzaam mogelijk.
Er is een beveiligingbarrière. Iemand krijgt daarmee toegang tot de functies.
Toe maar.
Ik kom eraan.
Kom op. Sneller, CASE.
Hou vol.
Ik zie hem. CASE, naar rechts.
Cooper, ik ben hier.
De gegevens slaan nergens op.
Het spijt me. - Wat?
Hij liegt.
Snel, Romilly.
Romilly, kun je me horen?
Ga weg, professor.
Romilly, kun je me horen?
Blijf op de uitkijk.
Wat is er met voorzichtigheid gebeurd? - Veiligheid als eerste.
Romilly, kun je me horen? Dit is Brand.
Er is een explosie geweest.
Bij Dr. Mann.
TARS, tien uur.
Laat me weten als TARS aan boord is.
Romilly heeft het niet overleefd.
Ik kon hem niet redden. - TARS is binnen.
Ik neem het over. Hebben we de positie? - Hij vliegt in een baan.
Als hij de controle over het schip neemt, zijn we dood.
Zou hij ons verlaten? - Dat doet hij.
Ik zie jullie beneden. Wacht in de auto.
Geef me je tas. Ga op de achterbank zitten.
Dr. Mann, antwoord.
Hij kent de koppelingsprocedure niet.
De automatische piloot wel. - Niet sinds TARS hem uitgeschakeld heeft.
Mooi.
Wat is jouw vertrouwensniveau? - Blijkbaar lager dan die van jou.
Probeer niet te koppelen.
Automatische koppelingsvolgorde geweigerd.
Overschrijven. - Niet toegestaan.
Probeer niet te koppelen.
Hij nadert langzaam de Endurance.
Onvolledig contact. - Overschreven.
Is hij al aangesloten? - Onvolledig.
Luik blokkering uitgeschakeld.
Dr. Mann, ik herhaal, maak het luik niet open.
Als je het luik opent decomprimeert de luchtsluis.
Wat gebeurt er als ze de luchtsluis opent? - Niets goeds.
Trek terug. Volle kracht op de retro raketten.
CASE, stuur mijn bericht naar de computer en laat het uitzenden als een noodoproep.
Ik herhaal, maak het binnenluik niet open.
Brand, ik weet niet wat hij tegen je zei.
Maar ik neem het bevel over de Endurance over.
Dan kunnen we praten over de missie voltooien.
Dr. Mann, luister naar me. - Het gaat niet over mijn leven.
Of Cooper's leven. Het gaat over de hele mensheid.
Er is een moment...
Het is niet...
Het heeft geen zin je brandstof... - Analyseer de rotatie van de Endurance.
Cooper, wat doe je? - Koppelen.
De rotatie is 67, 68 rpm.
Houd je klaar om te koppelen op de rotatie.
Het is niet mogelijk. - Nee, het is noodzakelijk.
De Endurance gaat de dampkring in.
Ze heeft geen hitteschild.
CASE, ben je klaar? - Klaar.
Cooper, dit is geen tijd om voorzichtig te zijn.
Als ik flauw val, neem jij de besturing over.
TARS, klaar om te koppelen.
De Endurance raakt overhit. - We zijn zes meter verwijderd.
Drie graden naar stuurboord, Cooper. - Drie meter verwijderd.
Cooper, we zijn op onze plaats. - Initieer rotatie.
Kom op, TARS.
We zijn met elkaar verbonden, Cooper. - Vertragen.
Voorzichtig.
Stuwraketten.
Start hoofdmotoren.
We gaan uit de baan. Kom op, schatje.
Schakel hoofdmotoren in.
We zijn uit de baan.
En voor onze volgende truc...
Die moet goed zijn. We worden aangetrokken door Gargantua.
CASE, neem het stuur over. - Ontvangen.
Cooper, we schuiven naar de Gargantua.
Moet ik de hoofdmotoren gebruiken?
We laten haar zo ver mogelijk glijden.
Geef me een status. - Er is goed nieuws en slecht nieuws.
Waar heb ik dat eerder gehoord, TARS. Zeg het maar.
Reserve generator gestart. Systeem stabiel.
Goed.
Het navigatiesysteem is volledig verwoest.
We hebben niet genoeg middelen om de Aarde te bereiken...
maar we kunnen overgaan op Edmunds planeet.
Hoe zit het met de brandstof? - Niet genoeg. Maar ik heb een plan.
We laten de Gargantua ons dichter naar de horizon toe trekken.
En een raket-aangedreven katapult lanceert ons naar Edmunds planeet.
Handmatig? - Daarom ben ik hier.
Dan komen we net binnen de kritieke baan. - En de tijdsvermindering dan?
We hebben nu geen tijd om ons druk te maken over relativiteitstheorie.
Het spijt me, Cooper.
Als we genoeg snelheid hebben om de Gargantua te bereiken...
gebruiken we Lander 1 en Ranger 2 als draagraketten...
die duwen ons uit het zwaartekrachtsveld van het zwarte gat.
De verbindingen van de Lander zijn vernietigd, dus we moeten het handmatig beheren.
Als Lander 1 uitgezet is, zal TARS losgekoppeld worden...
en direct in het zwarte gat worden gezogen.
Waarom moet TARS losgekoppeld worden? - Wij moeten de last verlichten om weg te komen.
Derde wet van Newton.
Mensen komen nergens zonder dat ze iets achterlaten.
Cooper, je kunt TARS niet vragen om dit voor ons te doen.
Hij is een robot. Je hoeft hem niets te vragen.
Cooper, klootzak. - Sorry, de verbinding is slecht.
Dit is onze enige kans om de mensen op Aarde te redden.
Als ik de data kan overbrengen die ik vind...
kunnen ze het nog halen.
Laten we hopen dat we hen nog kunnen redden.
Maximum snelheid bereikt.
Maak de stuwraketten gereed.
Klaar? - Klaar.
De hoofdmotoren starten over drie, twee, een. Nu.
Motoren uit, Lander 1, als ik het zeg.
Drie, twee, een.
Motoren uit, Ranger 2, als ik het zeg.
Drie, twee, een. Nu.
Deze kleine manoeuvre kost ons 51 jaar.
Je klinkt niet slecht voor iemand van bijna 120.
Lander 1, voorbereiden om te ontkoppelen. Op mijn teken.
Drie, twee...
een, nu. - Ontkoppelen.
Tot ziens, TARS. - Tot ziens, Dr. Brand.
Ik zie je aan de andere kant, Coop. - Ik zie je daar.
Mooie roekeloze vlucht. - Ik heb het geleerd van de meester.
Ranger 2, bereid ontkoppeling. - Wat?
Nee, Cooper. Wat doe je?
Derde wet van Newton. Je moet iets achterlaten.
Je zei dat je genoeg middelen had voor ons beiden.
We hadden 90 procent afgesproken, Amelia.
Doe het niet.
Ontkoppelen.
Ik ga naar beneden.
Ik nader de waarnemingshorizon.
Ik ga onder bakboord door.
Ik ga naar de duisternis.
Ik kan de waarnemingshorizon zien.
Het is allemaal zwart.
TARS, kun je me horen? Het is allemaal zwart.
TARS, kun je me horen?
Interferentie op de schermen.
Ik verlies de controle. Ik zie flitsen van licht en donker.
Turbulentie in het zwaartekrachtveld is toegenomen.
De computer crasht.
Ik verlies de controle.
Murph, kom op.
Uitschieten.
Als je weggaat, ga dan.
Nee, niet gaan, idioot.
Morse.
B...
L..
I...
J...
Murph, we hebben hier geen tijd voor.
F.
Blijf.
Kom op, Murph.
Wat staat er, Murph?
Wat staat er?
Zeg hem te blijven.
Vertel hem dat. Zeg dat hij moet blijven.
Zeg dat hij moet blijven, Murph.
Laat hem blijven, Murph.
Laat me niet gaan, Murph.
Jij was het.
Jij was mijn geest.
Meld je, Cooper.
TARS? - Ontvangen.
Hij heeft het overleefd.
Ergens in hun vijfde dimensie. Ze hebben ons gered.
Wie zijn 'ze'? En waarom zouden ze ons helpen?
Zij hebben deze driedimensionale ruimte gecreëerd...
in hun vijfde dimensionale werkelijkheid, zodat jij het zou begrijpen.
Het werkt niet. - Ja, wel.
Je hebt gezien dat de tijd een fysieke dimensie representeert.
Je hebt ontdekt dat je door de ruimtetijd heen kunt komen.
Zwaartekracht, om een bericht te sturen?
Precies.
Zwaartekracht kan de dimensies doorkuisen, met inbegrip van tijd.
Precies.
Heb je de kwantum data? - Die heb ik.
Ik stuur ze op alle golflengtes, maar er wordt niets bereikt.
Ik kan dit.
Zo'n complexe data aan een kind... - Niet zomaar een kind.
Wat meer? Kom op, papa.
Mijn vuur is uit. Kom op.
Het duurt jaren voordat zij de betekenis begrijpt.
Ik begrijp het, TARS.
We moeten iets bedenken, anders sterft de hele mensheid. Denk.
Ze hebben ons hier niet heengebracht om het verleden te veranderen.
Zeg dat nog eens.
Ze hebben ons hier niet heengebracht om het verleden te veranderen.
Nee, ze hebben ons hier helemaal niet heengebracht.
We hebben ons zelf gebracht.
TARS, geef mij de NASA coördinaten in binaire getallen.
In binaire getallen. Begrepen, data verkrijgen.
Het is geen geest.
Het is de zwaartekracht.
Heb je het nog niet begrepen, TARS?
Ik heb mezelf hierheen gebracht.
We zijn hier om te communiceren met de driedimensionale wereld.
Wij zijn de brug.
Ik dacht dat ze mij koos.
Maar ik was het die haar koos. - Wat koos je, Cooper?
Om de wereld te redden.
Dit allemaal is de slaapkamer van één meisje.
Ieder ogenblik is oneindig complex.
Zij hebben toegang tot oneindige tijd en ruimte, maar ze zijn niet gebonden door iets.
Ze kunnen geen specifieke plaats in de tijd vinden. Ze kunnen niet communiceren.
Daarom ben ik hier. Ik moet een manier vinden om dat aan Murph te vertellen.
Hoe, Cooper - Liefde, TARS? Zoals Brand zegt.
Mijn banden met Murph is kwantificeerbaar. Het is de sleutel.
Wat ga je doen? - Een communicatiemanier vinden.
Het horloge.
Dat is het.
We coderen de gegevens in de beweging van de secondewijzer.
TARS, zet de data om in morse en stuur ze naar mij.
Data omzetten in morse. Wat als ze er nooit meer terug voor komt?
Dat doet ze wel.
Murph, ik kan zijn auto zien. Hij komt.
Ik kom naar beneden.
Hoe weet ze dat?
Omdat ik het aan haar gaf.
Morse code is punt-punt-streep-punt...
punt-punt...
De geest is terug.
Hij kwam terug.
Het was hem de hele tijd. Ik wist het niet. Hij was het.
Papa zal ons redden.
Eureka.
Het is een traditie.
Eureka.
Is het gelukt?
Ik denk het wel.
Hoe weet je dat?
Omdat de vijfdimensionale wezens de Tesseract sluiten.
Begrijp je het niet, TARS?
Het zijn geen wezens.
Zij zijn ons.
Wat ik voor Murph heb gedaan, doen ze voor mij. Voor ons allemaal.
Cooper, mensen kunnen dit niet bouwen.
Nee, nog niet. Maar op een dag.
Niet jij en ik. Maar een volk.
Een beschaving die zich heeft ontwikkeld buiten onze vier dimensies.
Wat gebeurt er nu?
Rustig aan, Mr Cooper.
U bent geen jonkie meer. In feite bent u 124.
Rustig aan.
U heeft bijzonder veel geluk gehad.
Toen de rangers u gevonden, had u nog maar heel weinig zuurstof.
Waar ben ik?
Cooper Station.
Momenteel in een baan rond Saturnus.
Cooper Station.
Wat leuk dat je het naar mij vernoemde.
Het is niet vernoemd naar u, maar na uw dochter.
Maar ze heeft altijd volgehouden hoe belangrijk u was.
Leeft ze nog?
Over een paar weken is ze hier.
Ze is veel te oud om naar een ander station overgeplaatst te worden...
maar toen ze hoorde dat u gevonden was...
We hebben het wel over Murphy Cooper.
Ja, dat klopt.
Over een paar dagen kunt u weg.
Ik ben benieuwd wat me te wachten staat.
Ik schreef eigenlijk een verslag over u op school.
Ik weet alles over uw leven terug op aarde.
Volg mij. We hebben echt een goede plek voor u.
Toen ik Miss Cooper mijn voorstel voorlegde...
verheugde het mij dat ze dacht dat het perfect was.
De lucht hing constant vol stof...
Ik heb haar natuurlijk niet persoonlijk gesproken.
We zetten alle borden, glazen en kopjes altijd omgekeerd.
Mijn vader was een boer. Net als iedereen in die tijd.
Er was gewoon niet genoeg voedsel.
We droegen soms kleine stofstroken over de neus en mond...
Het was spannend voor mij, want het gaf ons hoop.
Het is niet overdreven.
Ze bevestigde hoeveel u van het boerenleven hield.
Is dat zo?
Oost west, thuis best. Alles is neergezet...
Is dit...
De machine die we gevonden hebben op Saturnus, toen we jou vonden.
De voeding is stuk, maar we kunnen je een andere geven.
Ja, alsjeblieft.
Algemene instellingen.
Beveiligingsinstellingen.
Eerlijkheid, nieuwe instelling.
95 procent. - Bevestigd. Extra aanpassingen?
Humor.
75 procent. - Bevestigd.
Automatische zelfvernietiging, tien, negen...
Laten we daar 60 procent van maken.
60 procent bevestigd.
Klop, klop. - Zullen we 55 zeggen?
Was het echt zo?
Het was nog nooit zo schoon.
Ik hou niet van net te doen alsof we weer terug zijn waar we begonnen.
Ik wil weten waar we zijn.
Waar we naartoe gaan.
Mr Cooper, de familie is er. - Familie?
Ze kwamen haar allemaal bezoeken. Ze is al bijna twee jaar in cryoslaap.
Jij vertelde hen dat ik van het boerenleven hield.
Ik was het, Murph.
Ik was je geest.
Ik weet het.
Mensen geloofden me niet. Ze dachten dat ik dement was.
Maar...
ik wist wie het was.
Niemand geloofde me.
Maar ik wist dat je terug zou komen.
Hoe?
Omdat mijn vader me dat beloofde.
Ik ben nu hier, Murph.
Ik ben hier.
Geen ouder zou hun eigen kind moeten zien sterven.
Ik heb mijn kinderen nu bij me.
Jij moet gaan.
Waarheen?
Brand.
Ze is daar.
Ze zet een kamp op.
Alleen...
in een vreemde melkweg.
Ze bereidt zich nu voor op een lange dutje...
in het licht van onze nieuwe zon...
in ons nieuwe huis.
Vertaling T.U.